Het grote mysterie

’ALS u God persoonlijk een vraag kon stellen, wat zou u dan vragen?’ Uit een recente enquête in Engeland bleek dat 31 procent van de geënquêteerden wilde weten: „Wat gebeurt er als wij sterven?”

Als u de kans had, zou u dan hetzelfde vragen?

De dood „is het enige waarvan wij zeker zijn, en wij delen die kennis met iedere levende”, schrijft onderzoekster Mog Ball in het boek Death. Paradoxaal genoeg, zo merkt mevrouw Ball vervolgens op, „is het onder gewone mensen geen gespreksthema. De dood is niet iets waarover je praat met mensen die je niet goed kent.”

In feite willen veel mensen niet eens over de dood nadenken. The World Book Encyclopedia zegt daarover: „De meeste mensen zijn bang voor de dood en trachten het te vermijden erover na te denken.” Deze vrees is in feite een vrees voor het onbekende, omdat de dood voor de meeste mensen een mysterie is. Wanneer er iemand sterft, gebruiken mensen daarom uitdrukkingen als „verscheiden”, „heengegaan” of een soortgelijk eufemisme. Maar kunnen wij, aangezien wij allemaal de dood onder de ogen moeten zien, niet specifieker zijn in onze beschrijving van wat er met ons gebeurt wanneer wij sterven?

Sceptici zeggen misschien dat dit hypothetische vragen zijn, dat het eenvoudig een kwestie van geloof is. De Encyclopædia Britannica zegt het zo: „De dood is niet-leven. Maar naar wat het in feite is, kan men slechts gissen.” Niettemin verklaart dezelfde bron: „Het geloof dat mensen na de dood in een of andere vorm voortleven, heeft het denken, de gevoelens en de daden van de mens diepgaand beïnvloed. Dat geloof komt in alle religies voor, zowel in het verleden als in het heden.”

In welke vormen komt dat geloof voor? Werpen ze een juist licht op wat er na de dood gebeurt, of blijft de dood een mysterie?