Is het het risico waard?

NEWSWEEK van 10 augustus 1987 bevatte een uitgebreid omslagartikel over „Het aanzicht van AIDS — Eén jaar van de epidemie”. Op twaalf pagina’s stonden foto’s van ruim 300 AIDS-slachtoffers in de Verenigde Staten. Zij vormden slechts een kleine fractie van de meer dan 30.000 personen in de Verenigde Staten die tot dusver aan AIDS zijn gestorven. Minstens zeventien van de afgebeelde personen hadden, evenals duizenden anderen, hun AIDS opgelopen door bloedtransfusies of bloedprodukten.

De oorzaken van AIDS in deze gevallen luidden onder meer: „Blootgesteld aan met virus besmet bloed tijdens operatie”, „Besmet door een transfusie in 1983”, „Besmet door een transfusie, besmette zij haar man en een zoon”, „Een bloedtransfusie bezorgde hem AIDS”, „Liep AIDS op door bloedtransfusie tijdens operatie in 1981”, „Hemofiliepatiënt; zijn zoontje stierf aan AIDS en zijn vrouw heeft ARC [AIDS related complex, een lichtere vorm van de ziekte]”, „Hij kreeg AIDS door een bloedtransfusie en kampte drie jaar met pijn, verlamming en een voortschrijdende aantasting van zijn gezichtsvermogen”.

Een dertien maanden oude baby „stierf, evenals zijn moeder, door een transfusie met besmet bloed”. Een tweejarig meisje „kreeg kort na de geboorte een bloedtransfusie” en stierf aan AIDS.

Waarom staan sommige autoriteiten, gezien deze overduidelijke risico’s, er nog steeds op dat volwassen getuigen van Jehovah en hun baby’s bloedtransfusies worden opgedrongen? In de meeste gevallen zijn er alternatieve therapieën, en Jehovah’s Getuigen zullen maar al te graag hun medewerking verlenen bij elke therapie die geen overtreding is van Gods verbod op het misbruiken van bloed. — Leviticus 17:11, 12; Handelingen 15:28, 29.

[Illustratie op blz. 31]

Baby’s, besmet door bloedtransfusies, zijn aan AIDS gestorven