Gerechtigheid voor het slachtoffer

„Een van onze grootste problemen in het strafrecht is de schadeloosstelling van de slachtoffers”, zei rechter Michael Beal van North Carolina (VS). Iedereen bij wie ooit is ingebroken, of die ooit is beroofd of bestolen of anderszins het slachtoffer is geworden van vandalisme, weet dat het slachtoffer niet alleen slechts zelden zijn schade vergoed krijgt, maar dat hij zelfs in de vorm van belastingen voor het onderhoud van de misdadigers moet betalen als die naar de gevangenis worden gestuurd. Dit is de huidige situatie in de strafrechtspraak.

Volgens The New York Times wordt er nu in North Carolina een proef genomen met een programma dat dit probleem moet verhelpen. In plaats van jeugdige overtreders naar de gevangenis of een tuchtschool te sturen, worden zij op zaterdagen en vakantiedagen te werk gesteld op boerderijen, waar zij velden moeten ploegen of hout moeten hakken. Het grootste deel van het loon van de overtreder gaat naar het slachtoffer, maar een klein deel wordt opzij gezet als een soort eventualiteitenfonds, en dit bedrag ontvangt de overtreder zodra het slachtoffer volledig schadeloos is gesteld. Het programma ging van start met 34 jongens van tien tot vijftien jaar oud. Allen op één na — een jongen die verhuisde — stelden hun slachtoffers volledig schadeloos. Eindelijk gerechtigheid voor het slachtoffer!

Een dergelijke gerechtigheid was echter een ingebouwd onderdeel van de Wet die God aan de natie Israël gaf. In gevallen van diefstal of beschadiging van eigendommen vereiste de Wet dat indien de overtreder het slachtoffer niet het vastgestelde bedrag kon terugbetalen, hij als slaaf kon worden verkocht, waardoor het slachtoffer schadeloos werd gesteld en de misdadiger moest werken om in zijn eigen onderhoud te voorzien (Ex. 22:1-6). Deze wetten weerspiegelen de rechtvaardigheid en wijsheid van de volmaakte „Rechter”, „Wetgever” en „Koning”, Jehovah God. — Jes. 33:22.