Verkrachting thuis

Nu vraagt men zelfs voor incest erkenning

„IEDER kind heeft recht op liefdevolle betrekkingen, ook seksuele, met een ouder, een broertje of zusje, andere verantwoordelijke volwassenen of kinderen.” — Artikel zeven van de „Fundamentele Seksuele Rechten van het Kind” van de hand van de leider van de Kring voor Kinderseksualiteit.

Bloedschande, het verborgen misdrijf, heeft ongeduldig tussen de coulissen staan wachten, maar nu dringt ze zich naar voren om haar plaats op het toneel op te eisen.

In Amerika worden ieder jaar vijfduizend nieuwe gevallen gerapporteerd en deskundigen zeggen dat er voor elk aangemeld geval tien of twintig niet aangegeven worden. Het hoofd van een kliniek voor slachtoffers van incest zegt: „Ik geloof dat incest in Amerika veel voorkomt.” Een medewerker van de kinderbescherming zegt dat incest „algemener is dan verkrachting en minder vaak wordt aangegeven”. Sommigen schatten dat Amerika nu vijfentwintig miljoen vrouwen telt die als kind het slachtoffer zijn geweest van bloedschande. Volgens rapporten blijkt ook in andere landen dit probleem te groeien. „Het nieuwste”, zo zegt een recent boek over misbruik van kinderen, „is de vader-zoonseksclub.” „Dit komt zo veel voor”, was één uitspraak, „dat verbieden absurd wordt.” De verbijsterende logica is dus: Als een misdrijf dermate wijdverbreid is, waarom zal men het dan bestrijden?

Dit merkwaardige laatste citaat wordt begrijpelijk wanneer u weet uit welke hoek het komt. Het is een van de vele argumenten die ten gunste van incest naar voren worden gebracht. Psychology Today van maart 1980 vermeldde enkele van dit soort beweringen:

„Sommige ervaringen met incest schijnen positief en zelfs heel goed te zijn.” „Incest kan in sommige gevallen een positieve, gezonde ervaring zijn, of op zijn slechtst een neutrale en matte en saaie aangelegenheid.” „Vrees voor incest heeft een verkillend effect op het uiten van liefdevolle gevoelens in huis.”

De schrijver van het artikel in Psychology Today is het niet met deze argumenten ten gunste van incest eens. Hij zegt: „Dat anderen van hem houden om wat hij is in plaats van om wat hij kan geven of worden, is iets waar een kind even sterk naar verlangt als naar fysieke voeding. Weinig kinderen echter kunnen vanaf hun vroege jeugd het verschil onderscheiden tussen echt bemind te worden en gebruikt te worden . . . om de seksuele verlangens van een oudere persoon te bevredigen.”

Het tijdschrift Time van 7 september 1981 publiceerde eveneens propaganda ten gunste van incest onder de titel „Van-wieg-tot-graf-intimiteit”:

„Heel jonge kinderen moeten toestemming hebben, en misschien aangemoedigd worden, om een volledig seksleven te leiden zonder inmenging van ouders of de wet.” „Mensen hebben net als andere hogere zoogdieren, zoals de apen, een periode van vroege seksuele spelletjes nodig om seksueel gedrag aan te leren.” „Kinderen zijn in werkelijkheid een van hun rechten beroofde minderheid. Zij behoren het recht te hebben zich seksueel te uiten, hetgeen betekent dat ze wel of niet contact moeten kunnen hebben met personen die ouder zijn dan zij.” „Dergelijke seks is in wezen onschadelijk voor het kind.” „Incest kan soms nuttig zijn.” „Wij geloven dat kinderen vanaf de geboorte met seks moeten beginnen. Het veroorzaakt een heleboel problemen als er geen incest wordt bedreven.”

Het artikel in Time besluit met enkele verklaringen van psychiaters. Eén zei: „Te vroeg seksueel gedrag leidt in deze maatschappij bijna altijd tot psychologische moeilijkheden.” Een ander die met kinderen werkt, concludeert: „Kinderseksualiteit is als het spelen met een geladen vuurwapen.”

De populaire leus „Doe wat je wilt, ga je eigen gang”, is ook zo’n geladen vuurwapen. De pooier doet dan misschien wat hem eigen is, maar het is niet eigen aan zijn kindhoertje, zijn „baby pros”. De sodomiet doet misschien wat hem eigen is, maar dat geldt niet voor zijn jeugdige slachtoffer. Een incest bedrijvende ouder doet misschien wat hem of haar eigen is, maar het is toch nauwelijks iets wat bij het kind hoort. Het kind moet kind zijn, zich zeker voelen in zijn kinderjaren en zich bemind weten door zijn getrouwde ouders. Liefde betekent aan anderen te denken, de leus „Doe wat je wilt” betekent aan zichzelf te denken.

Incest is misschien wel de meest zelfzuchtige en afkeurenswaardige vorm van misbruik van kinderen. Het is een verwrongen schending van het vertrouwen en de afhankelijkheid van het kind. De meest intieme beschermer van het kind keert zich tegen hem. En het kind is slachtoffer en ondervindt schade. „Zo ver ik weet, heb ik nog nooit met een gelukkig, evenwichtig, onbekommerd slachtoffer van incest gesproken”, zei Dr. Suzanne Sgroi, voormalig voorzitster van het Behandelingsprogramma voor seksuele trauma’s.

Dr. Judianne Densen-Gerber, hoofd van het Odyssey Institute in New York, zegt: „In mijn eigen praktijk heb ik de grootst mogelijke problemen bij de behandeling van deze kinderen die het slachtoffer zijn geweest van incest, meer nog zelfs dan met kinderen die zijn geslagen, mishandeld, in brand gestoken, of afgeranseld. Die kinderen zullen wat hun is aangedaan niet met liefde verwarren. De ouder die een kind seksueel gebruikt en hem tegelijk vertelt ’Ik hou van je’, brengt een kind groot dat met niemand meer een relatie van contact, vertrouwen, binding zal durven aangaan, zelfs niet met de therapeut, want in tegenstelling tot het kind dat mishandeld is, zoekt hij geen genegenheid maar vreest die, en hij raakt buitengewoon geïsoleerd.”

Op bladzijde 129 van het boek The Death of Innocence lezen wij: „Onder prostituées komt bij 92 procent seksuele molestatie in de kinderjaren voor; 67 procent van hen heeft een of andere vorm van bloedschennige aanranding meegemaakt. . . . Ten minste 75 procent van degenen die van huis weglopen, landelijk genomen, doet dat om bloedschennig misbruik te ontvluchten. Dezelfde getallen zijn van toepassing op gevallen van drugverslaving bij opgroeiende jongeren; ongeveer 70 procent is slachtoffer van incest.”

En ook hier, net als in het geval van homoseksualiteit, beziet de bijbel het als een misdaad die de dood verdient: „Gijlieden moogt niet naderen, geen mens van u, tot enige naaste vleselijke verwant van u om naaktheid te ontbloten. Ik ben Jehovah. Ingeval iemand een van al deze verfoeilijkheden doet, dan moeten de zielen die ze doen, uit het midden van hun volk worden afgesneden.” — Lev. 18:6, 29.