Druggebruik — Veranderende zienswijzen

Door Ontwaakt!-correspondent in Canada

DIT zijn tijden waarin zich vele veranderingen voltrekken. Nieuwe gezichtspunten gaan de vroegere gedachten vervangen. Eén gebied waarop dit heel sterk het geval is, betreft de zienswijzen van de jongere en de oudere generatie ten aanzien van druggebruik.

Voor welk probleem veel ouders kwamen te staan in verband met het toenemende druggebruik van hun kinderen, blijkt uit de woorden van protest van een tienerzoon: „Alcohol en koffie zijn de keus van uw generatie; drugs zijn de keus van mijn generatie. Beiden vinden we dat we goede redenen hebben om ze te gebruiken. Het enige verschil is dat uw drugs legaal zijn en de mijne door uw generatie illegaal zijn verklaard.”

Wie heeft gelijk? Wordt er overtrokken gereageerd op het gebruik van drugs? Betekent het een wezenlijke bedreiging voor u en uw gezin dat steeds meer mensen zonder medische redenen drugs gebruiken en dat men dit steeds algemener aanvaardbaar acht? Vormt het gebruik van drugs in de ontspanningssfeer een werkelijk gevaarlijke situatie voor de maatschappij?

Het lijdt geen twijfel dat het niet-medisch gebruik van drugs toeneemt. Misschien hebt u gedacht dat met het voorbijgaan van de „hippie”-generatie het druggebruik is gedaald, dat de piek in de jaren ’60 lag en dat het decennium 1970-’79 anders was. Onderzoek van de jaren ’70 toont echter aan dat 70 percent van de studenten op Amerikaanse universiteiten marihuana heeft gebruikt. Het gebruik ervan op Canadese middelbare scholen is gestegen van 6,7 percent in 1968 tot 22,9 percent in 1974. Tegenwoordig gebruiken waarschijnlijk drie miljoen Canadezen en zo’n 24 tot 36 miljoen Amerikanen marihuana. In sommige Canadese steden gebruiken kinderen van negen jaar al „speed” (amfetaminen), en beginnen zesjarigen met „soft” drugs.

Over de Europese situatie zegt een kranteverslag: „Bijna iedere grote stad van West-Europa is een centrum van heroïneverslaving aan het worden.” Bijna overal in de wereld, vooral onder de welgestelden, stijgt ook het gebruik van dure cocaïne.

Hoezeer het druggebruik in de VS is toegenomen, vinden wij weerspiegeld in een rapport van een voormalig gezondheidsadviseur van het Witte Huis, Dr. Peter Bourne. Hij schreef dat marihuanasmokkel de op twee na grootste bedrijfstak van dat land is. Alleen Exxon en General Motors doen grotere zaken in de VS. In Florida overtreft deze smokkelhandel zelfs de toeristenindustrie, zo beweerde hij, zodat ze daar de grootste bron van inkomsten vormt. Was dit alles u bekend?

Een dergelijke groei van het druggebruik geeft ouders en anderen alle reden om bezorgd te zijn. Zij vragen zich af welke uitwerking het gebruik van drugs op korte en langere termijn zal hebben op kinderen en volwassenen, en op de gemeenschap als geheel.

Voorstanders brengen de gedachte naar voren dat een legalisering van druggebruik de drughandel uit de handen van misdadigers zou halen en regeringsinstanties een betere controle mogelijk zou maken. Zij verdedigen een dergelijke maatregel vooral met het argument dat drugs bij matig gebruik onschadelijk zouden zijn. Hiervoor kunnen zij conclusies aanhalen zoals die welke in Montreal verscheen in de Star News and Review van 31 maart 1979, en waarin werd gezegd: „In de afgelopen 80 jaar hebben 13 belangrijke nationale en internationale commissies zich met cannabis [marihuana] beziggehouden en elk is in grote trekken tot dezelfde conclusie gekomen: dat de gevaren ervan schromelijk overdreven zijn.”

Toch bracht in diezelfde stad slechts enkele dagen eerder een andere krant, de Gazette (22 maart 1979), verslag uit van een symposium over marihuana in de Franse stad Reims en schreef: „Meer dan 40 geleerden uit 13 landen maakten de laatste ontdekkingen over marihuana bekend — en ze zijn verontrustend.” [Wij cursiveren.] Door de tegenstrijdige berichten weten velen niet wat zij ervan moeten denken.

Wanneer het gaat om andere drugs dan marihuana, zullen degenen die er voorstanders van zijn dat druggebruik wordt gelegaliseerd, wijzen op bijvoorbeeld een bericht in een krant in Vancouver (de Sun) waarin staat dat een gevangenisarts, Robert Schulze, zich heeft uitgesproken ten gunste van legalisatie van heroïne. Dr. Schulze beweerde na vele autopsies op vroegere heroïnegebruikers te hebben verricht, geen bewijzen van door heroïne aangerichte schade te hebben aangetroffen. Hij voegde eraan toe dat heroïne bij gebruik over een lange tijdsperiode waarschijnlijk minder schadelijk zou zijn dan snoep of aspirine bij een zelfde langdurig gebruik. Hij zei: „Het is een volkomen onschadelijk spul dat in de maatschappij vrijelijk beschikbaar moet zijn.”

Weet u nu waar u aan toe bent?

De beweringen van beide kanten zijn op z’n zachtst uitgedrukt niet eensluidend. Maar omdat de manier waarop u zich tegenover het gebruik van drugs zult opstellen, zulke verreikende gevolgen zal hebben, is een zorgvuldige analyse vereist. Zo zeggen voorstanders dat het gebruik van drugs steeds gemakkelijker geaccepteerd wordt en dat het daarom gewoon een kwestie van wennen is en dat mettertijd andere drugs zich in dezelfde populariteit zullen verheugen als koffie, tabak en alcohol. Maar mag op grond van algemene aanvaarding door het publiek gezegd worden dat een stof dan ook niet schadelijk is? Dat hoeft helemaal niet zo te zijn. Met tabak is dat beslist niet het geval gebleken.

Ondanks de tegenstrijdigheden die er in de verschillende onderzoeken en rapporten over drugs worden aangetroffen, vooral ten aanzien van het gebruik van marihuana, zijn de medische autoriteiten in het algemeen en ook vele geleerden nog niet bereid alle „populaire” drugs onschadelijk te verklaren. Er zijn nog steeds ernstige bedenkingen ten aanzien van de effecten op lange termijn van zelfs de zogenoemde „soft” drugs. Er bestaat toenemende bezorgdheid over de uitwerking op ongeborenen.

Vanwege de sterke druk die op de Canadese regering werd uitgeoefend om marihuana te legaliseren, zo berichtte het tijdschrift Maclean’s, ontving ’ieder parlementslid . . . een brief van twaalf vooraanstaande Canadese artsen waarin werd aangedrongen op uiterste behoedzaamheid in deze omstreden kwestie’. Waarom? Men doet er verstandig aan het antwoord te weten te komen. Iemand zal ook moeten onderzoeken waarom dan, als drugs zo onschadelijk zijn als wordt beweerd, zoveel druggebruikers wanhopig en herhaaldelijk proberen zich los te breken van druggebruik.

Daarom is het belangrijk dat wij de vraag beantwoorden: Zijn drugs werkelijk gevaarlijk? Hoe kunt u zekerheid verkrijgen op dit punt? Is er genoeg bewijsmateriaal om zeker te weten dat u zich laat leiden door wat voor de gezondheid en het leven van u en uw geliefden het beste is? Moeten wij ook ons eigen gebruik van drugs onder de loep nemen? Wij hopen dat de inlichtingen in het volgende artikel het u mogelijk maken deze vragen te beantwoorden.

[Inzet op blz. 6]

Marihuanasmokkel is in de VS op twee na de grootste bedrijfstak

[Inzet op blz. 6]

Is het waar dat het gebruik van sommige drugs niet meer gevaar oplevert voor uw gezondheid dan een matig gebruik van cafeïne, alcohol of nicotine?

[Inzet op blz. 6]

Veel geleerden zijn nog niet bereid alle „populaire” drugs onschadelijk te verklaren

[Inzet op blz. 7]

Mag op grond van algemene aanvaarding door het publiek gezegd worden dat een stof dan ook niet schadelijk is?