Beletselen uit de weg ruimen om te kunnen geloven

VEEL mensen bemerken dat zij beletselen uit de weg moeten ruimen voordat zij echt in God kunnen geloven en de bijbel als zijn Woord kunnen aanvaarden. Dit was het geval bij een atheïst in Japan, die later zei:

„Mijn ouders zijn overtuigde atheïsten en twee van mijn zusters hangen de Sokagakkai-leer aan. Grootmoeder vereerde een beroemde boeddhist uit de oudheid, Kobo Daishi, en hield zich bezig met waarzeggerij en soms ook met gebedsgenezing. Dit leverde ons gewoonlijk flink wat geld op en een overvloed aan rijst, groente en andere noodzakelijke dingen. Ik was sterk beïnvloed door deze achtergrond. Ik wist dat wanneer ik de god van mijn grootmoeder zou aanbidden, dit een middel zou zijn om materiële rijkdommen te verkrijgen. Van kindsbeen af was ik vertrouwd met de huichelarij van mensen die beleden te geloven. Daarom was ik persoonlijk niet in God geïnteresseerd.

Terzelfder tijd was mijn privé-leven verre van fraai. Ik ging elke avond de deur uit om Mah-Jong (een Chinees gokspel) te spelen en om te kegelen. Als ik dan tegen het ochtendgloren thuiskwam, was ik dronken. Dan stond ik zo rond de middag op en deed wat werkjes in en om het huis. En ’s avonds was het weer hetzelfde liedje. Door de manier waarop ik leefde, werd ik ziek en moest ik een ernstige maagoperatie ondergaan. Ik had voortdurend ruzie met mijn vrouw.

In die tijd hoorde ik dat een vriend van mij, een serieuze knaap, de bijbel bestudeerde. Toen hij voor het eerst op grond van de bijbel met mij over God sprak, reageerde ik vijandig. Ik was bang dat m’n vriend door religie zou worden bedrogen, en ik probeerde serieus om hem ervan te weerhouden de bijbel te bestuderen. Hoewel ik het steeds weer probeerde, was hij vastbesloten en wilde hij er niet mee ophouden. Ik begon daarom de bijbel te bestuderen, maar niet omdat ik deze wilde begrijpen. Mijn oogmerk was iets in de bijbel te vinden waar ik kritiek op kon geven zodat ik mijn vriend ervan kon overtuigen dat hij met zijn studie moest ophouden.

Maar naarmate ik studeerde, begon ik de bijbel steeds beter te begrijpen. Ik raakte ervan overtuigd dat Jehovah van alle andere goden verschilt, dat hij een God van liefde en barmhartigheid is, dat hij Almachtig is, zowel onze Schepper als onze Levengever. In Hebreeën 4:12 zegt de bijbel dat ’het woord van God levend is en kracht uitoefent’. Ik ben daarvan overtuigd, want door het te gaan bestuderen werd ik ertoe gebracht mijn vroegere losbandige levenswijze achter mij te laten. Toen ik ermee ophield ruzie met mijn vrouw te maken, merkte zij de verandering op en begon zij samen met mij de vergaderingen van Jehovah’s Getuigen bij te wonen. Nu vertrouwt zij mij werkelijk, zoals zij mij vaak vertelt, en wij hebben een gelukkig gezinsleven.”

Een andere vroegere atheïste, eveneens in Japan, gaf later dit commentaar: „Ik had aan de universiteit gestudeerd, had deelgenomen aan communistische activiteiten, had genoegens nagejaagd, en was nu een getrouwde vrouw. Maar ik was verbaasd toen ik op een dag van een van Jehovah’s Getuigen vernam wat Gods regering volgens de bijbel voor deze aarde zal doen en hoe het leven dan werkelijk zijn zal. Ik las enkele van de Wachttoren-publikaties, onder andere het boek ’Is de bijbel werkelijk het Woord van God?’ Uit wat ik las, kon ik opmaken dat deze mensen iets hebben, een vertrouwen gebaseerd op de objectieve waarheden uit de bijbel, een reputatie die vrij is van huichelarij, een bereidheid om hun leven op het spel te zetten voor wat zij geloven. Ik wilde hun vergaderingen bezoeken. En ik begon te bidden: ’Alstublieft God, als u bestaat, onderwijs mij.’ Spoedig besefte ik dat ik gevonden had wat ik zocht. Al is het misschien maar op kleine schaal, ik wil Jehovah mijn waardering tonen voor zijn barmhartigheid dat hij mij het ’goede nieuws’ heeft laten horen.”