Een geestelijke die de waarheid herkende

● In 1961 hield een van Jehovah’s getuigen een openbare bijbellezing in een van de dorpen in een rimboegebied van de Salomons-eilanden. Onder degenen die naar de lezing luisterden, bevond zich de plaatselijke geestelijke. Die nacht spraken de Getuige en de geestelijke urenlang over de bijbel. Na de volgende dag nog meer te hebben gestudeerd, ging deze geestelijke in de kerk voor zijn gemeente staan en zei hij dat hij van plan was een van Jehovah’s getuigen te worden. Alhoewel hij zijn gemeente smeekte met hem de bijbel te bestuderen, keerde het hele dorp zich tegen hem.

In die tijd moest hij ongeveer vier à vijf uur over bergen en door rivieren reizen om de vergaderingen van Jehovah’s getuigen te bezoeken. Later ging hij niet ver van zijn dorp wonen en bouwde daar zijn eigen huis. Hij maakte goede vorderingen en werd uiteindelijk een gedoopte getuige van Jehovah. Naarmate de jaren verstreken, kwamen er twee mannen naast deze voormalige geestelijke wonen en zij stemden erin toe de bijbel met hem te bestuderen. Maar zij sloegen hun studie vaak over en maakten dus niet veel vorderingen. Dit alles begon de ex-geestelijke te ontmoedigen.

In 1968 gaf de Getuige die het eerste contact met deze ex-geestelijke gelegd had, hem de raad dat het wellicht beter voor hem zou zijn naar het dorp te verhuizen waar Jehovah’s getuigen hun vergaderingen hielden, zodat hij een vollediger aandeel aan hun werk kon hebben. Blij met deze raad, keerde deze ex-geestelijke naar zijn dorp terug en maakte daar bekend dat hij hen ging verlaten. Wat was dit een schok voor de dorpsbewoners! Hij was altijd een bijzonder fijne hulp voor hen geweest en zij wilden niet dat hij wegging. Zij smeekten hem te blijven.

Voordeel trekkend van de situatie nodigde de ex-geestelijke de dorpelingen uit voor de volgende districtsvergadering van Jehovah’s getuigen. Velen bezochten dit congres. Onder de indruk van wat zij zagen en hoorden, wilden heel wat van hen bijbelstudie hebben. Een echtpaar dat als speciale pioniers in de volle-tijddienst staat, werd naar dit gebied gezonden om de ex-geestelijke te helpen bij het zorg dragen voor de dertig personen die de bijbel wilden bestuderen. Korte tijd later werd er een Koninkrijkszaal gebouwd.

Men ziet dus dat zelfs mensen die een religieuze dwaalleer onderwijzen, werkelijk het verlangen kunnen hebben het juiste te doen. Zien zij de waarheid eenmaal in, dan gaan zij deze ook met anderen delen.