De theesalon — Niet weg te denken uit het leven in Korea
Door Ontwaakt!-correspondent in Korea
IN Seoel, de hoofdstad van Korea, zijn 2800 theesalons, ofte wel één theesalon op elke 2000 personen! Misschien denkt u nu dat de mensen in Korea erg dorstig zijn, maar de populariteit waarin de theesalons zich hier verheugen, berust niet zozeer op de dranken die er geserveerd worden. Het zijn allereerst plaatsen die gelegenheid bieden voor gezellige omgang.
Zo kan men misschien onverwachts op straat iemand tegenkomen met wie men even rustig en vertrouwelijk wil spreken. Het kan ook zijn dat enkele zakenlieden een plaats zoeken waar zij met elkaar kunnen vergaderen. Gewoonlijk zijn de huizen hiervoor te klein en de gezinnen die erin wonen te groot. Men kan zich er moeilijk afzonderen. Maar de theesalon, die in elke buurt te vinden is, voorziet reeds lang op een vanzelfsprekende wijze in deze behoefte.
Het wordt ook steeds gewoner dat jonge mensen, net onder en boven de twintig, degenen met wie zij een „afspraakje” hebben in een theesalon ontmoeten. Weliswaar wordt het maken van afspraakjes in Korea niet beschouwd als getuigend van een goede smaak, tenzij het paartje verloofd is, waarbij men zich dan nog moet laten chaperonneren, maar vele jongeren hebben met de oude tradities gebroken, en voor hen zijn de theesalons plaatsen voor een rendez-vous geworden.
Theesalons worden ook door ouders gebruikt als gelegenheden om een huwelijk voor hun kind te regelen. Dit geschiedt gewoonlijk met behulp van een middelaar of tussenpersoon. Deze zal in de meeste gevallen met de ouders in een theesalon bijeenkomen en onder het genot van de een of andere drank de achtergrond van de familie nagaan alsmede de kwaliteiten van de aanstaande bruid of bruidegom. Nadat de onderhandelingen afgelopen zijn, ontmoeten de ouders van beide kanten elkaar in . . . de plaatselijke theesalon.
Daarbij komt dat de restaurants die Koreaanse gerechten serveren, geen koffie of thee verschaffen. Daarom gaan er ook wel mensen naar een theesalon voor een dronk na het eten. Mensen gebruiken de theesalons ook om te wachten; met dat doel zijn er ook vaak theesalons verbonden met een theater.
De theesalons zijn gevuld met kleine, lage tafeltjes. Er dringt binnen vaak weinig of geen daglicht door en de aanwezige lampen verspreiden een gedempt licht. De muziek die gespeeld wordt, bepaalt mede de sfeer. Ze kan luid en schel zijn, of wat rustiger van karakter. Vaak is er een groot televisiescherm waarop het dagelijks gebeuren of de een of andere sportgebeurtenis is te zien.
Gewoonlijk is een theesalon in handen van een weduwe of de vrouw van een zakenman. Zij gaat meestal gekleed in aantrekkelijke, dure Koreaanse dracht. In haar dienst staan bescheiden en vriendelijke dienstertjes, reji genaamd. Deze meisjes zijn gewoonlijk in het begin van de twintig en gaan meestal gekleed in minirokjes.
Elk theehuis is weer anders. Sommige zijn speciaal ontworpen voor een bepaald soort van publiek. Zo zijn er in de binnenstad, in het handelscentrum, theesalons die speciaal voor de zakenman aantrekkelijk zijn gemaakt. Op andere plaatsen in de stad is men speciaal tegemoet gekomen aan de behoeften van artiesten of studenten. Maar er zijn er ook veel die niet voor een speciale klantenkring zijn ontworpen, maar eenvoudig voor iedereen die wil binnenkomen.
De concurrentie tussen de theesalons onderling is groot. Om klanten te winnen, probeert men op de andere theesalons voor te blijven door te zorgen voor een aantrekkelijke inrichting. Ook de namen zijn speciaal uitgekozen om de sfeer extra te onderstrepen. Zo zijn er het „Paradijs”, het „Kruispunt”, de „Witte Beer”, de „Nieuwe Wereld”, de „Roos”, e.a.
De meeste theesalons serveren dezelfde dingen. Men kan er thee, koffie en vruchtesappen krijgen, ook gezondheidsdranken, getrokken van kruiden, en, in de zomer, gekoelde dranken. Bovendien serveren veel salons whiskey-thee en andere dranken waarin alcohol is verwerkt. Men kan ook koffie krijgen met daarin een rauw ei, „ochtendkoffie” genaamd. Maar gewone koffie en thee, siroopachtig gezoet met suiker, zijn toch wel de hoofdpijlers waarop deze ondernemingen rusten.
Nog iets waarom sommige mensen graag naar een theesalon gaan, is de aanwezigheid van een telefoon daar niet alle huizen telefoon hebben. Men kan tegen geringe kosten opbellen. En als er voor iemand telefoon binnenkomt, wordt zijn naam omgeroepen. Zakenlieden die niet de beschikking hebben over een eigen kantoor, gebruiken vaak een bepaalde theesalon als centrum van hun activiteiten. Zij laten soms zelfs het telefoonnummer van de theesalon op hun visitekaartje drukken, en handelen daar hun telefoonzaken af. De beheerders en beheersters van de theesalons zijn echter niet zo met dit gebruik ingenomen.
Bij de ingang van een theesalon staat gewoonlijk een mededelingenbord, bedekt met een fantasievol versierd kleed. Daarop kan men een netjes opgevouwen schriftelijke boodschap achterlaten met aan de buitenkant de naam van degene voor wie ze bestemd is. Dit communicatiesysteem kost niets. Ook kranten zijn in de theesalons beschikbaar en gaan van tafel naar tafel.
Soms kan het gebeuren dat mensen een aanzienlijke tijd in een theesalon doorbrengen, terwijl zij zo nu en dan maar iets drinken. In zulke gevallen wordt het geld dat zij voor de consumptie moeten betalen, cha-ri-kap genoemd, wat dan de prijs is voor de plaats die ze bezet hebben gehouden, in plaats van de prijs voor de consumptie.
Men kan deze gelegenheden dus wel theesalons noemen, maar in feite zijn ze veel meer. Ze zijn beslist niet weg te denken uit het Koreaanse leven.