Die lastige wratten

EEN hand met een of meer lelijke wratten kan vaak onaangenaam zijn om naar te kijken. Bedenk eens wat een ellende die wratten een meisje, dat uiteraard graag mooie handen wil hebben, kunnen bezorgen. Ook een jongen kan erdoor van streek raken, niet alleen omdat ze lelijk zijn, maar ook omdat hij zich ergert dat ze hem bij zijn werk voortdurend in de weg zitten. De handen zijn echter niet de enige plaats van het lichaam waar wratten kunnen verschijnen.

Soms komt er bij iemand een wrat aan de voetzool, waardoor het lopen pijnlijk voor hem wordt. Ja, ze kunnen op vrijwel elk deel van de huid groeien, maar meestal verschijnen ze aan de handen, vingers en voetzolen. Er zijn verscheidene soorten van wratten, en in verscheidene kleuren, sommige wit, andere variërend van geel tot bruin en nog weer andere zwart of groen.

Artsen zijn er vast van overtuigd dat wratten veroorzaakt worden door een virus die van de ene mens op de andere kan worden overgebracht. Ja, het virus heeft men zelfs op een weefselcultuur gekweekt en met een elektronenmicroscoop gefotografeerd.

Wanneer wratten spontaan verdwijnen, veronderstelt men dat de persoon die er last van had er een zekere immuniteit tegen heeft opgebouwd. Het wonderlijke is evenwel dat ze soms verdwijnen als gevolg van wat niets anders dan suggestie schijnt te zijn geweest. Dit gebeurt vooral met jonge kinderen. De dokter zou een wrat met slechts gewoon leidingwater kunnen aanstippen of ze met een ongewoon voorwerp kunnen aanraken, terwijl hij het kind de verzekering geeft dat de wrat hierdoor zal verdwijnen, en heel vaak gebeurt dat ook nog binnen de tijd van één tot acht weken. In The Practitioner van mei 1967 werd opgemerkt dat het „wratvirus het enige stoornisverwekkende virus is dat door de emoties beïnvloed kan worden”. Kinderen schijnen veel beter op suggestie te reageren dan volwassen.

In de Journal of the Indiana State Medical Association schrijft Dr. J.A. Crawford in de oktoberuitgave van 1967: „Meestal heb ik gewacht wat er met deze wratten ging gebeuren en heb ik ze vrijwel zonder enige behandeling zien verdwijnen.” Dit heeft echter niet altijd resultaat. Daarom maakte hij vervolgens melding van een therapie die hij met enig succes had toegepast. „Injecties met ’Keramin’, een gepatenteerd vitamine-A-preparaat, hebben vreemd genoeg succes gehad, maar ik beschik over geen enkel echt wetenschappelijk bewijs om het gebruik ervan te staven.”

Het is interessant op te merken dat ook een voedingsdeskundige vitamine A een doeltreffend middel heeft genoemd om van wratten af te komen. Adelle Davis beweert in haar boek Let’s Get Well dat zij verscheidene gevallen heeft meegemaakt dat de wratten binnen enkele weken verdwenen na toediening van dagelijks 100.000 eenheden vitamine A en 300 eenheden vitamine E. Na vier weken werd de hoeveelheid vitamine A tot 50.000 eenheden per dag teruggebracht.

Soms wordt een wrat chirurgisch verwijderd, maar deze behandeling laat een litteken achter, en wanneer het een wrat op de voetzool betreft, kan zo’n litteken een tere plek in de huid veroorzaken die net zo lastig is als de wrat tevoren was. Het wegbranden van een wrat met een elektrische naald kan doeltreffend zijn indien de behandeling grondig geschiedt.

Geen enkele behandelingsmethode is tot nu toe bevredigend voor alle soorten van wratten gebleken. De ene mens vindt baat bij deze en de andere bij die methode. Aangezien er echter verschillende manieren zijn om van wratten af te komen, behoeft niemand te denken dat hij met lastige, ontsierende wratten door het leven zal moeten gaan.