LIDD 162
Glécklech sinn déi, déi Gott brauchen
1. De Mënsch et déif a sech huet,
vu Gott an all Häerz geluecht:
Jidderee brauch am Liewe Sënn,
nëmmen duerch Gott dee fënnt.
Vill Mënsche stelle sech Fro’n.
Säi Wuert kann alle gutt do’n:
Eng Hoffnung schenkt, Zefriddenheet -
sou spiere schonn echt Freed.
(REFRAIN)
All Dag, Jehova, ech ginn
op dengem Wee, däi Liicht gesinn.
Ech wëll just liewe fir dech.
Weess du bass do fir mech.
Ech wäert alles ginn
fir dir no ze sinn.
2. Mir vill un dengem Wuert läit,
liesen dran, huele mir Zäit.
Mäi Glawe wiisst, de Wee gesinn
fir wierklech fräi ze sinn.
Vill Mënsche kennen dech net.
Hiert Häerz ass haut nach net prett.
Biede fir si. Wann d’Häerz opgeet,
da spieren si echt Freed.
(REFRAIN)
All Dag, Jehova, ech ginn
op dengem Wee, däi Liicht gesinn.
Ech wëll just liewe fir dech.
Weess du bass do fir mech.
Ech wäert alles ginn
fir dir no ze sinn.
All Dag, Jehova, ech ginn
op dengem Wee, däi Liicht gesinn.
Ech wëll just liewe fir dech.
Weess du bass do fir mech.
Ech wäert alles ginn
fir dir no ze sinn.
All Dag, Jehova, ech ginn
op dengem Wee, däi Liicht gesinn.
Ech wëll just liewe fir dech.
Weess du bass do fir mech.
Ech wäert alles ginn
fir dir no ze sinn.
(Dozou och Ps. 1:1, 2; 112:1; 119:97; Jes. 40:8; Matt. 5:6; 16:24; 2. Tim. 4:4.)