Şemî, 18 Nîsanê
Heger yek gune bike, li cem Bavê piştgirê me, Îsa Mesîh, Yê Heq heye (1 Yûhn. 2:1).
Safîkirina here ferz ku meriv dikare bike, ev e, wekî emirê xwe tesmîlî Yehowa ke û bibe para malbeta Wî. Yehowa dixwaze wekî her kes evê safîkirinê bike, çimkî ew dixwaze wekî meriv bibine dostên wî û heta-hetayê bijîn (Qanûna Ducarî 30:19, 20; Galatî 6:7, 8). Lê Yehowa zorê tu kesî nake ku wîra xizmet ke. Ew mecalê dide wekî her kes xwexa safî ke çi bike. Hergê xûşk yan birakî nixumandî qanûna Xwedê biteribîne û gunekî giran bike, hingê wê çi bibe? Hergê ew tobe neke, ew îda gerekê neyê hesabê ça endemê civatê (1 Korintî 5:13). Dîsa jî gumana Yehowa heye û ew hîviyê ye ku kesê gunekar vegere bal wî. Lema jî meniya ferz ku çira Ewî emirê Kurê xwe berva da, ev e, wekî riya baxşandinê bona gunekarên ku tobe dikin, veke. Xwedayê meyî dilovan ji gunekara hîvî dike, wekî ewana tobe kin (Zekerya 1:3; Romayî 2:4; Aqûb 4:8). w24.08 14 ¶1-2
Led, 19 Nîsanê
Heger dilê te serwaxt e, dilê min jî şa dibe (Metlk. 23:15).
Gava Yûhennayê şandî nema xweye sisiya nivîsî, hine meriva îda destpêkiribûn hînkirinên qelp bela kin û yektiya civatê xirab kin. Lê yên din, hê berdewam dikirin riya rastiyêda herin. Wana guh dida Yehowa û li gora temiyên wî hereket dikirin (2 Yûhenna 4, 6). Ew kesên amin ne ku tenê dilê Yûhenna şa dikirin, lê usa jî dilê Yehowa (Metelok 27:11). Em çi dikarin ji vê yekê hîn bin? Aminî şabûnê tîne (1 Yûhenna 5:3). Mesele, em şa ne, çimkî em dilê Yehowa şa dikin. Gava em xwe ji tiştên xirab dûr digirin û gura temiyên wî dikin, ew şa dibe. Usa jî melekên ezmana şa dibin (Lûqa 15:10). Him jî gava em divînin, ku xûşk-birên me Xwedêra amin dimînin, em şa dibin (2 Têsalonîkî 1:4). Û paşê gava dinya Mîrê-cina bê kutakirinê, emê şa bin ku em Yehowara amin mane. w24.11 12 ¶17-18
Duşem, 20 Nîsanê
Bira her kes ne ku kara xwe bigere, lê kara kesê din (1 Korn. 10:24).
Çiqas wede gerekê tu dîna xwe bidî wî merivî, pêşiya ku hûn destpêkin hevdu nas kin? Hergê tu lez kevî û jêra bêjî ku tu wî begem dikî, diqewime ew dişirmîş be, wekî tu rind nafikirî pêşiya ku safîkirinekê bikî û vê yekê ser hîmê êmosiya dikî (Metelok 29:20). Ji aliyê dinva jî, hergê tu vê yekê gelek derengî xî, îlahî hergê ew îda pêhesiya ye, ku çevê te lê ye, diqewime ew bifikire, wekî tu xwexa nizanî çi dixwazî (Waîz 11:4). Bîr neke ku hergê tu kesekîra bêjî, wekî hûn hevdu nas bikin, ev yek nayê hesabê wekî hûn sed selefî gerekê hev bistînin. Lê dîsa jî, tu gerekê bawer bî, wekî tu bona zewacê hazir î û ku ew kes dikare bona te bibe hevalzewacekî baş. Hergê tu pêbihesî, ku kesek dixwaze diha nêzîk tevî te bibe nas tu gerekê çi bikî? Hergê tu naxwazî wî merivî bistînî, pê kirên xwe jêra bide kifşê, ku ew fem bike, wekî hestên te hindava wîda tune ne (Efesî 4:25). w24.05 22-23 ¶9-10