Ծանոթագրություն

c Դա մի հրաշալի օրենք էր։ Մովաբում Հռութը նման բան երբեք չէր տեսել։ Հին Մերձավոր Արևելքում այրիներին շատ վատ էին վերաբերվում։ Մի աշխատության մեջ այդ մասին գրված է. «Ամուսնու մահից հետո այրիացած կնոջ հույսը իր որդիներն էին, որ հոգ տանեն իր մասին։ Իսկ եթե նա որդի չուներ, կա՛մ պետք է իրեն ստրկության վաճառեր, կա՛մ մարմնավաճառությամբ զբաղվեր, կա՛մ էլ մեռներ»։