Ծանոթագրություն

a Զոհաբերվող կենդանու արժեքը նրա արյան մեջ էր, որը Աստված սուրբ էր համարում (Ղեւտացոց 17։11)։ Արդյոք դա նշանակո՞ւմ էր, որ աղքատ մարդու կողմից զոհաբերվող ալյուրն անարժեք էր։ Ո՛չ։ Անկասկած, Եհովան գնահատում էր խոնարհներին, որոնք պատրաստակամորեն անում էին այդ զոհաբերությունները։ Դեռ ավելին, ողջ ազգի մեղքերը, այդ թվում նաև աղքատ մարդկանց ներվում էր այն կենդանիների արյան հիման վրա, որոնց տարին մեկ անգամ զոհաբերում էին Քավության օրը (Ղեւտացոց 16։29, 30)։