Ծանոթագրություն

b Միևնույն ժամանակ Դավիթը նման էր մի գառնուկի, որը վստահում է իր հովվին։ Նա պաշտպանություն և առաջնորդություն ակնկալում էր Մեծ Հովվից՝ Եհովայից։ «Տէրն [«Եհովան», ՆԱ] է իմ հովիւը. եւ կարօտութիւն չեմ ունենալ»,— լիակատար համոզվածությամբ ասաց նա (Սաղ. 23։1)։ Հովհաննես Մկրտիչը Հիսուսին անվանեց «Աստծու Գառ» (Հովհ. 1։29)։