Աբդիա։ Զարգացրու աստվածավախություն

Աբդիան Աքաաբ չար թագավորի պալատի վերակացուն էր։ Աքաաբը թույլ էր տվել, որ երկիրը լցվի Բահաղի դիվային պաշտամունքով։ Սակայն Աբդիան «փոքրուց վախենում էր Եհովայից» (1 Թագ. 18։1-13)։ Ուստի երբ Հեզաբել թագուհին հրամայեց սպանել Եհովայի բոլոր մարգարեներին, Աբդիան հասկացավ որ պետք է քաջաբար կանխի այդ չարիքը։ Ինչ խոսք, նույնիսկ մեկ մարգարեի թաքցնելը վտանգավոր էր, բայց Աբդիան 100-ին թաքցրեց և անգամ սաստիկ սովի ժամանակ նրանց սննդով ապահովեց։ Պատկերացրու, թե որքան դժվար էր գաղտնի պահել այս ամենը հարյուրավոր կեղծ մարգարեներից, որոնք ծառայում էին թագավորին և թագուհուն (1 Թագ. 18։19)։

Ի՞նչ կարող ենք սովորել այս աստվածավախ տղամարդուց։ Թեպետ Աբդիան վախենում էր Աքաաբից, սակայն Աստծու հանդեպ նրա վախը ավելի մեծ էր։ Եվ հենց դա նրան համարձակություն տվեց, որ, վտանգելով կյանքը, պաշտպանի իր եղբայրներին։ Մենք էլ կարող ենք աստվածավախություն զարգացնել, հատկապես, եթե ապրում ենք այնպիսի տարածքում, որտեղ ճշմարիտ երկրպագությունը արգելված է։ Նման վախը քաջությամբ կլցնի մեզ, որ աջակցենք մեր այն եղբայրներին ու քույրերին, ովքեր հալածանքներ են կրում։