Հիսուսը «սովորեց հնազանդ լինել»

Հիսուսը միշտ հնազանդվում էր Եհովային (Հովհ. 8։29)։ Այդ դեպքում ինչո՞ւ է Աստվածաշնչում ասվում, որ նա «սովորեց հնազանդ լինել չարչարանքների ներքո» (Եբր. 5։8)։

Երկրի վրա Հիսուսը բախվեց փորձությունների, որոնք երկնքում չկան։ Նրա ծնողները հավատարիմ էին, բայց անկատար (Ղուկ. 2։51)։ Նա դիմացավ չար կրոնական առաջնորդների և անարդար քաղաքական գործիչների վատ վերաբերմունքին (Մատթ. 26։59; Մարկ. 15։15)։ Նա նաև «խոնարհեցրեց իրեն և հնազանդ եղավ ընդհուպ մինչև մահ», այն էլ տանջալից մահ (Փիլիպ. 2։8)։

Երկրի վրա Հիսուսը սովորեց հնազանդ լինել նոր հանգամանքներում, ինչպիսիք չէր ունեցել երկնքում։ Այդպես նա դարձավ կատարյալ Թագավոր և Քահանայապետ, որը կարող է ապրումակցել մեզ (Եբր. 4։15; 5։9)։ Հիսուսն ավելի արժեքավոր դարձավ Եհովայի աչքում, երբ հնազանդություն սովորեց իր կրած չարչարանքներից։ Մենք նույնպես կարող ենք ավելի արժեքավոր լինել Եհովայի աչքում և օգտակար գործիք՝ նրա ձեռքերում, եթե շարունակենք հնազանդ մնալ նրան դժվարին հանգամանքների ներքո (Հակ. 1։4)։