ԱԼԵՔՍԱՆԴՐՈՍ

[«մարդու պաշտպան»]։

1. Կյուրենիայից ոմն Սիմոնի որդին և Ռուֆոսի եղբայրը։ Նրա հորը ստիպեցին տանել Հիսուս Քրիստոսի տանջանքի սյունը (Մկ 15։21; Ղկ 23։26)։

2. Ավագ քահանա Հաննայի ազգականը, որը ներկա էր Պետրոսի և Հովհաննեսի դատավարությանը (Գրծ 4։6)։

3. Հրեա, որը Եփեսոսում էր, երբ արծաթագործները խռովություն հրահրեցին Պողոսի դեմ։ Կատաղի ամբոխը թույլ չտվեց Ալեքսանդրոսին որևէ բան ասել, երբ նա ուզում էր խոսել (Գրծ 19։33, 34)։

4. Մարդ, ով հիշատակվում է Հիմենեոսի հետ։ Այդ երկուսի «հավատը նավաբեկության ենթարկվեց», և նրանք հեռացվեցին ժողովից Աստծուն անարգելու պատճառով (1Տմ 1։19, 20)։ Հավանաբար, նա այն նույն մարդն է, որի մասին խոսվում է 5-րդ կետում։

5. Դարբին, որի մասին Պողոսը նախազգուշացում տվեց Տիմոթեոսին, քանի որ այդ մարդը «շատ վնաս էր պատճառել» առաքյալին (2Տմ 4։14, 15)։