Գթասրտություն
Ի՞նչ է ներառում գթասրտությունը
Առնչվող արձանագրություններ
Սղ 51։1, 2 — Դավիթ թագավորը Եհովայից գթասրտություն է աղերսում՝ խնդրելով, որ ների իրեն և մաքրի մեղքերից
Ղկ 10։29-37 — Հիսուսը գթասրտության դաս է սովորեցնում՝ պատմելով մի սամարացու մասին, ով հրեայի հանդեպ բարություն ու հոգատարություն է դրսևորում
Ինչո՞ւ բոլոր մարդիկ կարիք ունեն, որ իրենց հանդեպ գթասրտություն դրսևորվի
Տես նաև 1Թգ 8։46-50
Եհովան ի՞նչ օրինակ է թողել գթառատ լինելու հարցում
Ելք 34։6; Նեմ 9։17; Սղ 103։8; 2Կթ 1։3
Առնչվող արձանագրություններ
Հոբ 42։1, 2, 6-10; Հկ 5։11 — Եհովան գթասրտորեն է վարվում Հոբի հետ և սովորեցնում, թե ինչպես նա էլ կարող է գթասիրտ լինել
Ղկ 15։11-32 — Հիսուսը նկարագրում է Եհովայի գթասրտությունը՝ պատմելով, թե ինչպես է մի հայր ներում իր որդուն, ով ըմբոստանում է, բայց հետո զղջում
Եհովան ինչո՞ւ է գթասիրտ մեր հանդեպ
Տես նաև Տիտ 3։4, 5
Քրիստոսի զոհն ի՞նչ դեր է խաղում մեր մեղքերի ներման հարցում
Ինչո՞ւ պետք է խնդրենք, որ Եհովան գթասիրտ լինի մեր հանդեպ, և միշտ շնորհակալ լինենք դրա համար
Առնչվող արձանագրություններ
Սղ 51։1-4 — Իր կատարած սխալների համար մեղավորության ուժգին զգացումով լցված՝ Դավիթ թագավորը խոնարհաբար խնդրում է, որ Եհովան գթա իրեն
Ղկ 18։9-14 — Հիսուսը առակի միջոցով ընդգծում է, որ Եհովան գթառատ է նրանց հանդեպ, ովքեր խոնարհաբար ընդունում են իրենց թերացումները
Ինչո՞ւ նույնիսկ լուրջ մեղք գործած անհատի հանդեպ կարող է գթասրտություն դրսևորվել
Առնչվող արձանագրություններ
2Տգ 33։9-13, 15 — Չնայած Մանասեն չափազանց չար թագավոր է, բայց զղջում է և գթասրտություն աղերսում։ Նա կրկին գահ է նստում, ինչից հետո իր գործերով փաստում է, որ իսկապես փոխվել է
Հվն 3։4-10 — Թեև նինվեցիները դաժան են ու արյունապարտ, նրանք զղջում են և Աստծուց ներում ստանում
Եհովայի գթասրտությունը ստանալու համար ինչո՞ւ է անհրաժեշտ խոստովանել մեղքերը և փոխել սխալ ընթացքը
Եհովայի գթասրտությունը չի նշանակում, թե չենք պատժվի մեր մեղքերի համար ու չենք կրի դրանց դառը հետևանքները
Ինչո՞ւ պետք է գթասիրտ լինենք
Եթե գթասիրտ չլինենք, դա ինչպե՞ս կարող է անդրադառնալ Եհովայի հետ մեր մտերմության վրա
Տես նաև Առ 21։13
Առնչվող արձանագրություններ
Մթ 18։23-35 — Հիսուսը առակի միջոցով ցույց է տալիս, որ եթե անհատը գթասիրտ չէ, Եհովան էլ նրա հանդեպ գթասիրտ չի լինի
Ղկ 10։29-37 — Հանրահայտ առակից պարզ է դառնում, որ Եհովան և Հիսուսը չեն ընդունում այն մարդկանց, ովքեր գթասիրտ չեն, մինչդեռ հավանություն են տալիս նրանց, ովքեր վարվում են գթասիրտ սամարացու պես