ԵՐԳ 81
Ռահվիրայի կյանքը
1. Երբ արևն է ծագում, գուցե դեռ կիսաքուն
Մենք սկսում ենք ցանել
Աստծու Խոսքը մարդկանց սրտերում։
Մեզ քչերն են լսում, բարի լուրն ընդունում,
Բայց ուրախ ենք մնում
Ու մեր ձեռքը հանգիստ չի առնում։
(ԿՐԿՆԵՐԳ)
Մեր կամքով ենք ընտրել
Արարչին ծառայել
Ու սուրբ գործն ի սրտե կատարել։
Թե՛ շոգին, թե՛ ցրտին
Կտանենք լուրն անգին,
Կփաստենք մենք Յահին մեր սրտի սերն ուժգին։
2. Երբ արևն է հանգչում, օրն է մեր ավարտվում,
Ցնծություն ենք ապրում.
Լավագույնն ենք տվել մեր Աստծուն։
Գուցե զգանք ուժասպառ, բայց ժպիտն է մեր վառ,
Մեզ օրհնում է Աստված
Ու տալիս իր մեծ ուժը անսպառ։
(ԿՐԿՆԵՐԳ)
Մեր կամքով ենք ընտրել
Արարչին ծառայել
Ու սուրբ գործն ի սրտե կատարել։
Թե՛ շոգին, թե՛ ցրտին
Կտանենք լուրն անգին,
Կփաստենք մենք Յահին մեր սրտի սերն ուժգին։
(Տես նաև Հեսու 24։15; Սաղ. 92։2; Հռոմ. 14։8)։