Սաղմոսներ

42 Ինչպես որ եղնիկն է ջրի վտակներին փափագում,

Այնպես էլ իմ հոգին քեզ է փափագում, ո՛վ Աստված+։

 2 Հոգիս ծարավ է Աստծուն+՝ կենդանի Աստծուն+։

Ե՞րբ պիտի գամ ու երևամ Աստծու առաջ+։

 3 Օր ու գիշեր արտասուքս ինձ համար կերակուր է դարձել+.

Ամբողջ օրն ասում են ինձ. «Ո՞ւր է քո Աստվածը»+։

 4 Այս բաներն եմ հիշում և հոգիս իմ մեջ եմ թափում+,

Որովհետև ես գնում էի բազմության հետ

Եվ նրանց առջևից հանդիսավոր քայլում էի դեպի Աստծու տունը+

Ցնծալից ձայներով ու երախտագիտության կանչերով+՝

Տոնախմբող բազմության աղաղակներով+։

 5 Ինչո՞ւ ես հուսահատված, ո՜վ իմ հոգի+,

Եվ ինչո՞ւ ես խռովվում իմ մեջ+։

Սպասի՛ր Աստծուն+,

Որովհետև ես դեռ պիտի գովերգեմ նրան որպես իմ մեծ փրկության+։

 6 Ո՜վ իմ Աստված, հոգիս հուսահատված է+,

Դրա համար էլ ես քեզ եմ հիշում+

Հորդանանի այս երկրում, Հերմոնի գագաթների վրա+,

Փոքր սարի վրա+։

 7 Ծովանդունդը կանչում է ծովանդունդին,

Երբ լսում է քո հորձանքների ձայնը։

Քո բոլոր կոհակներն ու ալիքները+՝

Նրանք բոլորը ծածկեցին ինձ+։

 8 Ցերեկը Եհովան կուղարկի իր սիրառատ բարությունը+,

Եվ գիշերը ես նրա մասին երգ կերգեմ+,

Իմ կյանքի Աստծուն+ աղոթք կմատուցեմ։

 9 Պիտի ասեմ Աստծուն՝ իմ վեմին+.

«Ինչո՞ւ ես ինձ մոռացել+։

Ինչո՞ւ եմ ես տխուր ման գալիս թշնամու հալածանքի պատճառով»+։

10 Թշնամիներս նախատում են ինձ+ այնպես, որ ոսկորներս ասես փշրվում են,

Եվ ամբողջ օրն ասում են ինձ. «Ո՞ւր է քո Աստվածը»+։

11 Ինչո՞ւ ես հուսահատ, ո՜վ իմ հոգի+,

Եվ ինչո՞ւ ես խռովվում իմ մեջ+։

Սպասի՛ր Աստծուն+,

Որովհետև ես դեռ պիտի գովերգեմ նրան որպես իմ մեծ փրկության և որպես իմ Աստծու+։