Iyang Nakab-ot ang Iyang Tumong

Daghang batan-on karong panahona walay katuyoan sa kinabuhi. Sa kasukwahi, nagbutang ug tumong ang usa ka tin-edyer nga dalagita sa Italya ug nakab-ot kana, ug kami malipay sa pakigbahin sa iyang eksperyensiya uban sa among mga magbabasa.

MGA usa na lang ka bulan 14 na ang akong edad. Ako ang kamagulangan sa upat ka igsoong mga lalaki ug babaye. Nabahin sa espirituwal ang akong pamilya, sanglit dili man usa sa mga Saksi ni Jehova ang akong amahan.

Nahimong Saksi ang akong inahan sa nag-edad pa lang akog pipila ka bulan. Sukad pa sa sinugdan, kinasingkasing niyang gipangabaga ang kaakohan sa pagmatuto kanamo sa “pagpahamatngon diha kang Jehova.” (Efeso 6:4; Proverbio 22:6) Sa pagkatinuod, sumala sa akong mahinumdoman, regular niya kaming ginatun-an sa Bibliya, dungan kaming mangandam alang sa mga tigom, ug mouban kami kaniya sa ministeryo sa balay-balay kada semana. Nagapamatuod usab kami sa atong pagtuo diha sa eskuylahan.

Sa bata pa kaayo kami, naningkamot si Mama sa pagpasilsil diha sa among mga kasingkasing sa tinguha alang sa bug-os panahong ministeryo pinaagi sa pagbasa kanamo sa mga eksperyensiya niadtong mga Saksi nga nahimong bug-os panahong mga ministro sa daghang tuig. Labaw sa tanan, naghatag siyag maayong pananglitan kanamo. Sa pagkatinuod, wala gayod kami hangyoa ni Mama sa pagbuhat ug butang nga wala niya mahimo.

Samtang ang mga tawo malipay sa pagpamati sa mga bata nga moduaw sa ilang mga balay diha sa ministeryo, usahay sila walay batasan sa mga hamtong nga nagauban kanila. Makausa sa otso pa ang akong edad, nagpamalaybalay ako uban sa usa ka ansiano. Gibuksan sa babaye ang pultahan, ug misugod ako sa paghatag sa akong presentasyon. Sa pagkawalay batasan, ang babaye miingon sa igsoon: “Bisan kining makaluloyng bata gipugos usab diay nimo sa pagsangyaw!” “Wala, Mam,” midalidali ako sa pagtubag. “Kon ania ako dinhi, tungod kini sa akong kaugalingong pagbuot!” Tapos niadto, ang babaye, nga wala makatingog, midawat sa basahon nga akong gitanyag kaniya.

Sa diyes anyos pa ako, nakabahin ako sa bug-os panahong ministro sa panahon sa bakasyon sa tunghaan sa Hulyo, bisag dili pa ako bawtismado. Nagkinahanglan kinig gamayng pagsakripisyo, sanglit dili na ako makaadto sa dagat. Apan, wala ako magbasol niini, tungod kay ang kalipay nga akong gibati sa kataposan niadtong bulana dili-mahubit.

Nabawtismohan ako sa Hunyo dihang 12 1/2 pa ang akong edad. Sa ting-init niadtong tuiga, misugod na usab ako sa pakigbahin sa bug-os panahong ministeryo, ug sa ulahi, uban sa tabang ug maayong iskedyol, napahimuslan ko usab ang dakong bahin sa bakasyon sa panahon sa Pasko. Gihimo ko kini tungod kay sa sinugdanan sa tuig sa pagtungha, nagbutang ako ug tumong. Nakahimo na akog desisyon, ug gipahayag nako kang Jehova diha sa pag-ampo, nga taposan nako ang tuig sa pagtungha uban ang paningkamot, madawat ang akong diploma sa third-year, ug mosulod sa bug-os panahong ministeryo.

Sa nahimo ko kining desisyona, nagkaproblema ako. Sanglit hawod ako sa pila ka subjects, gipiit ako sa mga magtutudlo sa pagpadayon sa akong mga pagtuon. Dako kaayo ang tintasyon tungod kay gusto akong magtungha, apan wala ako makalimot sa akong tumong ug sa saad nga akong gihimo kang Jehova.

Sa dihang mikaylap ang balita taliwala sa mga magtutudlo nga dili ko gustong magpadayon sa akong mga pagtuon, misamot ang pagpiit, bisan sa mga magtutudlo nga wala makaangay kanako. Aron mahimutang sa luwas nga dapit, siyam pa ka bulan nga abante gihatag na nako ang porma sa aplikasyon alang sa bug-os panahong ministeryo ngadto sa mga ansiano sa akong kongregasyon. Wala mohunong ang pagpiit sa tunghaan, apan kining panahona wala na ako mamati. Ang akong determinasyon nakatabang kanako sa pagbuntog sa pagpiit sa akong mga kauban sa klase.

Sa kataposan misira ang klase sa Hunyo, ug sa Hulyo, misugod ako ingong auxiliary nga bus-os panahong ministro. Dihay daghang panalangin, apan may laing problemang mitungha. May bukas nga mga trabaho sa pabrika nga gitrabahoan sa akong amahan, ug gusto niyang moadto ako ug motrabaho kaniya sa bug-os nga panahon. Wala ako mahibalo kon unsay buhaton, apan gitabangan ako ni Jehova. Wala pa akoy 14, busa dili sila makahatag kanakog trabaho.

Dayon sa pagka Agosto ang akong amahan miingon: “Mouban ka kanako sa Oktubre ug motrabaho uban nako.” Kon mitrabaho pa ako niadtong maong pabrika, dili gayod ako makabaton ug igong panahon alang sa bug-os panahong ministeryo, ug sanglit nagkinahanglan ug relyibo-relyibong trabaho, makapalta usab ako sa mga tigom. Akong gisalig kining mga butanga kang Jehova diha sa pag-ampo.

Daling miabot ang tubag ni Jehova—dihadiha nakakita akog partaym nga trabaho! Ug busa, makalipay, sa Septiyembre 1, 1987, misugod ako sa regular bug-os panahong ministeryo. Malipayon kaayo ako nga wala akoy ikahubit nga mga pulong sa kalipay nga akong gibati. Akong gibati nga duol si Jehova kanako, ug nanghinaot ako nga padayon niyang panalanginan ang akong mga paningkamot.—Tinampo.