Kahupayan Alang sa Inosenteng mga Biktima
USA kini sa labing mangilngig nga mga krimen nga nahimo sukad sa tawo—ang rituwal nga paghalad sa mga bata. Ang pipila dili motuo nga ang maong makalilisang nga buhat nahitabo. Apan kining timaan sa pagsimba sa Phoenicia napamatud-an sa daghang kaplag sa arkeolohiya.
Ang mga bata nga gikan sa hamiling mga pamilya gihalad sa kalayo ngadto sa mga diyosdiyos nga si Tanit ug Baal-Hammon. Sa Carthage ang batan-ong mga biktima gisunog agig halad ngadto sa tumbagang estatuwa ni Kronos. Si Diodorus Siculus, usa ka historyano sa unang siglo W.K.P., nag-ingon nga ang mga paryente sa bata wala tugoti sa paghilak. Tingali gituohan nga ang mga luha sa kaguol magpawala sa bili sa halad.
Sa usa ka panahon ang susamang rituwal gibuhat duol sa Jerusalem sa karaang Topheth. Ang mga magsisimba didto mosayaw ug magbasal sa gagmayng tambol aron dili madungog ang mga paghilak sa mga bata samtang ilabay sila ngadto sa nagdilaab nga tiyan ni Molok.—Jeremias 7:31.
Si Jehova nasuko kaayo sa mga tawong sa walay-kaluoy nagtak-op sa ilang mga dalunggan sa kasakit sa uban. (Itandi ang Proverbio 21:13.) Ingong Diyos nga nagpakitag kaluoy sa mga bata, tinong ilakip ni Jehova ang maong inosenteng mga biktima sa “pagkabanhaw sa mga matarong ug sa mga dili-matarong.”—Buhat 24:15; Exodo 22:22-24.